صفحه اصلی / بیشتر بدانیم…

بیشتر بدانیم…

ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا؛ تنها مرجع تصمیم‌گیری آغاز مجدد فعالیت‌های آموزشی حضوری

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در اطلاعیه‌ای اعلام کرد، تنها مرجع تصمیم‌گیری درخصوص آغاز مجدد فعالیت‌های آموزشی حضوری در دانشگاه‌ها، ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا است. به گزارش ایسنا، در این اطلاعیه با بیان اینکه "وزارت علوم و نهاد آموزش عالی کشور نیز همانند سایر نهادها و سازمان‌های کشور، تابع تصمیم ها و برنامه‌های ستاد ملی مدیریت بیماری کرونا است"، آمده است: اظهارنظرها و مصاحبه‌های سایر اشخاص خارج از چارچوب این ستاد، به هیچ وجه ملاک عمل نیست و نخواهد بود. بنا بر اعلام روابط عمومی وزارت علوم، در این اطلاعیه ذکر شده:«دانشجویان و اساتید محترم در پیشبُرد برنامه‌های آموزشی خود، تحت تأثیر مصاحبه‌ها و اظهار نظرهای پراکنده‌ای که برخی از افراد انجام می‌دهند، قرار نگیرند.» انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

آیا گذر زمان یک توهم است؟!

برخی دانشمندان تصور می‌کنند که زمانِ کنونی صرفاً معادل یک موقعیت واحد در فضازمان است و این بدان معناست که در واقع گذر زمان تنها یک توهم است، اما نظریه‌های گونانی در این مورد وجود دارد که در این گزارش می‌خواهیم به بازگویی آنها بپردازیم و ببینیم کدام نظریه در مجامع علمی طرفداران بیشتری دارد. به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، آیا سفر در زمان ممکن است؟ آیا زمان فقط یک توهم است که مغز ما باور دارد در حال حرکت رو به جلو به صورت خطی است؟ طبق نظر طرفداران نظریه "جهان توده"(block universe)، پاسخ هر دو سؤال مثبت است. نظریه "جهان توده"، "اکنون" را به عنوان یک مکان دلخواه و قراردادی در زمان توصیف می‌کند و اظهار می‌دارد که گذشته، آینده و حال همه به طور همزمان وجود دارند. همانطور که مکان فعلی شما وجود سایر مکان‌ها را از بین نمی‌برد و نقض نمی‌کند، نظریه "جهان توده" ادعا می‌کند که بودن در زمان حال به معنای عدم جریان و رخ دادن گذشته و آینده در حال حاضر نیست. طبق نظریه "جهان توده"، جهان یک توده غول پیکر از همه چیزهایی است که در همه ازمنه و همه مکان‌ها اتفاق افتاده است و اتفاق می‌افتد و خواهد افتاد. براساس این نظریه، گذشته، حال و آینده همگی باهم در حال حاضر وجود دارند و به طور برابر، واقعی هستند. ما به نسخه‌های مختلف این نظریه نگاه می‌کنیم و اینکه چگونه این درک استاتیک(ایستا) از فضازمان به معنی این است که سفر در زمان از نظر تئوری امکانپذیر است. در دانش فیزیک، فضا-زمان(Spacetime) (و نه فضا و زمان) عبارت است از یک مدل ریاضی که زمان و فضا را به صورت درهم‌تنیده و به عنوان یک کمیت پیوسته با یکدیگر ترکیب می‌کند. بر اساس فرضیات مفهوم فضای اقلیدسی، جهان، سه بعد مکانی و یک بعد زمانی مستقل از هم دارد. در فضا-زمان سه بعد فضا و یک بعد زمان درهم ادغام می‌شوند و یک محیط پیوسته چهار بعدی را ایجاد می‌کنند. با ترکیب فضا و زمان و ایجاد یک محیط خمیده واحد، فیزیکدان‌ها توانسته‌اند تئوری‌های فیزیک را هم در سطح کیهانی و هم در بعد اتمی ساده‌سازی کنند. بهتر است که در مکانیک کلاسیک، هنگامی که زمان به عنوان یک معیار ثابت و جهانی، مستقل از حالت حرکت مشاهده‌گر در نظر گرفته می‌شود، از دستگاه اقلیدسی به جای فضا-زمان استفاده کنیم. با این حال در فیزیک نسبیتی، زمان نمی‌تواند جدا از سه بعد فضا باشد. بر اساس نسبیت خاص نرخ گذر زمان برای جسمی که مشاهده می‌شود، بستگی به نسبت سرعت جسم و سرعت مشاهده‌گر دارد. بر اساس نسبیت عام شدت میدان گرانشی نرخ گذر زمان را کاهش می‌دهد. زمان-فضا و فضا-زمان نظریه "جهان توده" همانطور که سال گذشته توسط دکتر "کریستی میلر" توضیح داده شده است، تصور می‌کند که جهان ما ممکن است یک توده بزرگ چهار بعدی از فضازمان باشد که شامل همه چیزهایی است با درک سنتی ما از زمان، تاکنون اتفاق افتاده و اتفاق خواهد افتاد. دکتر "میلر" که مدیر مرکز زمان دانشگاه سیدنی است، این تئوری را در مقاله‌ای که در مجله ABC Science منتشر شده است، توضیح داد. وی توضیح داد که چگونه تمام لحظات موجود با یکدیگر در سه بعد مکانی و یک بعد زمانی ارتباط دارند. نظریه "جهان توده" همچنین در بعضی از محافل علمی به عنوان "ابدیت گرایی" یا "فناناپذیری"(Eternalism) شناخته شده است، زیرا توصیف می‌کند که چگونه گذشته، حال و آینده همگی در "اکنون" زندگی می‌کنند و وجود دارند. این مخالف "حال گرایی"(Presentism) است که می‌گوید گذشته دیگر وجود ندارد و دائما در حال از بین رفتن است. آیا سفر در زمان ممکن است؟ به گفته دکتر "میلر"، از نظر تئوری امکان سفر در زمان وجود دارد، اما یک اخطار بزرگ وجود دارد. ما باید دریابیم که چگونه باید با سرعتی نزدیک به سرعت نور سفر کنیم تا به ما این امکان را بدهد که از کرم‌چاله‌ها به عنوان میان‌بُر استفاده کنیم تا به مکانی دیگر در فضازمان سفر کنیم. این امر به دلیل پدیده‌ای که به عنوان "اتساع زمان"(time dilation) شناخته می شود ممکن است. اتساع زمان یکی از مفاهیم فیزیکی مربوط به نظریه نسبیت خاص آلبرت اینشتین هست که مبنی بر پایه نسبیت این گونه بیان می‌شود که از دید دو ناظر با سرعت متفاوت، گذر زمان متفاوت بررسی می‌شود. در مثال آزمایشی ساده؛ یکی با دو سرعت نزدیک به سرعت نور و سرعتی کمتر از سرعت نور(به‌طوری‌که دو بردار سرعت با هم زاویه غیر از ۱۸۰ و صفر درجه بسازند) برای احساس بهتر پدیده اتساع فرض می‌شود و ناظر دوم ساکن فرض می‌شود. به‌طور کلی هرچه با سرعت بیشتری حرکت کنیم، زمان کندتر می‌گذرد و این دو، رابطه معکوس دارند. در این نظریه، دو نمونه از اتساع زمان بررسی شده‌ است. در نسبیت خاص، ساعت‌هایی که نسبت به یک فرد مشاهده‌کننده اندازه‌گیری می‌شوند به کندی کار می‌کنند. برای نمونه اگر دو جسم داشته باشیم که یکی از آنها جسم یک است و دیگری جسم دو و جسم اول با سرعت بیشتری نسبت به جسم دوم حرکت کند در این حالت گفته می‌شود که زمان برای جسم اول به‌ طور محسوسی کند می‌شود. چنانچه این توسط ساعت اندازه‌گیری شود عقربه‌های ساعت در حالت اول به کندی کار می‌کنند. در نسبیت عام ساعت برای جسمی کند کار می‌کند که نزدیک نیروی گرانشی قوی مانند یک سیاره قرار گرفته‌ است. با این حال، اگر ما قادر به ایجاد یک فناوری شویم تا به ما امکان سفر در زمان را بدهد، نمی‌توانیم با تغییر گذشته، حال خود را تحت تأثیر قرار دهیم. این به این دلیل است که گذشته همزمان با زمان حال وجود دارد، بنابراین به طور جدایی ناپذیری با گذشته در ارتباط است. پس دیگر لازم نیست نگران باشید که کشتن یک حشره در گذشته منجر به وقوع سلسله حوادثی در آینده شود. دکتر "میلر" می‌گوید: من اگر به گذشته سفر کنم، بخشی از گذشته هستم. مهم اینکه من همیشه بخشی از گذشته بوده‌ام. به عبارت دیگر، رفتن به گذشته به این معنی است که ما به سادگی اقدامات از پیش تعیین شده را انجام می‌دهیم که از قبل در توده‌ای که فضازمان است، نوشته شده است. گیج شدید؟ نظریه "جهان توده" نواقص خود را دارد. به عنوان مثال "لی اسمولین" که فیزیکدان است، نوشت: آینده اکنون واقعی نیست و هیچ حقیقت قطعی از موضوعی در آینده نمی‌تواند وجود داشته باشد. وی همچنین در یک کنفرانس در سال ۲۰۱۷ افزود آنچه که واقعی است، فقط روشی است که توسط آن رویدادهای آینده از وقایع حاضر تولید می‌شوند. اگر این ایده درست باشد، می‌تواند به ایده‌های فلسفی تقدیری و جبری وزن بدهد که بیان می‌کند همه چیز از پیش تعیین شده است و بنابراین یک فرد هیچ گونه اختیاری نسبت به نتیجه زندگی خود ندارد و فقط باید اجازه دهد مسیر طی شود که یک ایده مناسب برای قرن بیست و یکم نیست. مخالف با مفهوم تقدیری، تئوری دیگری هست که می‌گوید توده فضازمان در واقع یک موجود در حال رشد است که قابل تغییر است. در این نظریه، گذشته و حال همیشه وجود دارند، اما آینده بیشتر یک موجود در حال تغییر و قابل تغییر است. بنابراین آیا یک زندگی از پیش تعیین شده می‌تواند با توانایی ما در داشتن توانایی سفر در زمان ارتباط داشته باشد؟ حقیقت این است که ما به هیچ وجه حتی نزدیک به دانستن این موضوع هم نیستیم. در حال حاضر، تئوری "جهان توده" فقط یک نظریه است و برای آزمایش آن به یک ماشین زمان احتیاج داریم که احتمالا راه بسیار درازی تا رسیدن به آن باقی مانده است. دانستن اینکه آیا تمام تاریخ به طور هم زمان اتفاق می‌افتد، اتفاقی است که ممکن است هرگز رخ ندهد. از طرف دیگر، ممکن است همین الان در حال رخ دادن باشد. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

تهیه محتواهای الکترونیکی در مورد ویروس کرونا در سامانه دانشگاه علوم پزشکی مجازی

رییس دانشگاه علوم پزشکی مجازی در نامه‌ای به وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از تهیه محتواهای الکترونیکی درخصوص ویروس کرونا در سامانه‌ای به نشانی http://arman.vums.ac.ir/corona و برای استفاده و دسترسی عموم مردم به اطلاعات صحیح خبر داد. به گزارش ایسنا، دکتر سید ناصر استاد، در این نامه با بیان این که اصلی‌ترین راه مهار ویروس کرونا، آموزش همگانی است، آورده است: متاسفانه هم اکنون محتواهای متعددی در این رابطه تولید شده و در شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی در حال انتشار است و قسمت عمده آن از منابع غیر معتبر و غیر علمی هستند. بر همین اساس دانشگاه علوم پزشکی مجازی با توجه به رسالت موکس‌ها(یک روش نوین آموزشی) در آموزش همگانی بر آن شد تا با اختصاص بخشی از سامانه موکس کشوری آرمان، مجموعه جامعی از محتواهای الکترونیکی ( اعم از فیلم، کلیپ، پوستر، راهنما و ...) را در طی یک فعالیت فشرده شبانه‌روزی جمع آوری و دسته‌بندی نموده و در نشانی http://arman.vums.ac.ir/corona به صورت رایگان در اختیار همگان قرار دهد. بنا بر اعلام روابط عمومی وزارت بهداشت، رییس دانشگاه علوم پزشکی مجازی خاطر نشان کرد: استفاده عموم مردم از این مجموعه قطعاً می‌تواند سبب افزایش اطلاعات و بینشی عالمانه‌تر و حقیقی‌تر به این بیماری برای آحاد جامعه ایجاد کند. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

انتشار ویژه نامه مجله پزشکی با موضوع کوید ۱۹

به گفته‌ی سردبیر مجله پزشکی جمهوری اسلامی ایران، ویژه نامه این مجله که متعلق به دانشگاه علوم پزشکی ایران است با موضوع کووید- ۱۹ منتشر می‌شود. به گزارش ایسنا و بنا بر اعلام روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی ایران، دکتر حمید برادران درباره انتشار ویژه‌نامه‌ای درباره کرونا ویروس گفت: مجله پزشکی جمهوری اسلامی ایران، در نظر دارد ویژه نامه‌ای را به صورت سریع (Fast Tract) به موضوع کووید-۱۹ اختصاص دهد. وی افزود: علاقه‌مندان می‌توانند مقالات خود را به صورت Research یا Health Policy یا Review یا Commentary و یا Case Report به زبان انگلیسی به سایت مجله به نشانی http://mjiri.iums.ac.ir ارسال کنند. مجله پزشکی جمهوری اسلامی ایران متعلق به دانشگاه علوم پزشکی ایران است که به زبان انگلیسی منتشر می‌شود. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

تاثیر پیلاتس و ویتامین E بر سندرم متابولیک

نتایج یک پژوهش نشان می دهد، پیلاتس و مصرف ویتامین E می‌تواند موجب کنترل برخی شاخص‌های سندرم متابولیک در دختران نوجوان دارای اضافه وزن شود. به گزارش ایسنا، سندروم متابولیک به عنوان یک عامل خطر ساز بیماری های قلبی عروقی و دیابت محسوب می‌شود که از دوران کودکی آغاز و در نوجوانی و بزرگسالی علائم آن مشخص می شود. نوجوانان دارای سندرم متابولیک چاق بوده و ۲۵.۲ درصد آن ها اضافه وزن داشته‌اند. علائم سندروم متابولیک در نوجوانان به خصوص در دختران در حال افزایش است به طوری که عوامل اجتماعی، سطح فعالیت بدنی، رژیم غذایی و جنسیت از جمله عوامل موثر بر آن محسوب می‌شود. محققان در پژوهشی با عنوان" تاثیر تمرین پیلاتس به همراه مصرف ویتامین E بر برخی شاخص های سندرم متابولیک در دختران نوجوان دارای اضافه وزن" این موضوع را بررسی کرده اند. بر اساس آنچه در این مقاله که توسط فهیمه کریمی، کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی آموزش و پرورش شهرستان محلات، دکتر مهدی مرادی، استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی دانشگاه آزاد واحد اراک و دکتر بهروز بقایی دکترای تخصصی فیزیولوژی ورزشی قلب و عروق و تنفس از دانشگاه آزاد واحد جلفا نگاشته شده، آمده است:« این مطالعه نیمه‌تجربی و کارآزمایی بالینی سه گروهه شاهددار تصادفی شده، در سال ۱۳۹۴ بر روی ۳۰ نفر از دختران ۱۸-۱۵ سال شهرستان محلات انجام شد.» محققان پس از بررسی ویژگی‌های جسمی آزمودنی‌ها، آن‌ها را به سه گروه تمرینات منتخب پیلاتس، تمرینات منتخب پیلاتس و مصرف ویتامین E( کپسول ۴۰۰ میلی‌گرمی، هر شب یک عدد قرص بعد از صرف شام) و گروه کنترل تقسیم کردند. طبق آنچه اعلام شده «جهت بررسی سطح پایه نیمرخ لیپیدی و گلوکز، نمونه خون وریدی پس از ۱۴-۱۲ ساعت ناشتایی یک روز قبل از شروع تمرین اخذ شد. سپس آزمودنی‌های هر سه گروه در برنامه مشخص هر گروه شرکت کردند. به والدین گروه دریافت‌کننده مکمل کپسول ویتامین E داده شد تا در منزل به آزمودنی‌ها بدهند.» نویسندگان این مقاله می‌گویند: «پس از پایان شش هفته، فشار خون سیستولی و دیاستولی و نسبت کمر به باسن، اندازه‌گیری شد و همچنین نمونه خون وریدی یک روز پس از آخرین جلسه تمرین به صورت ناشتا جهت تعیین سطح گلوکز و سطح نیمرخ لیپیدی اخذ شد.» در این پژوهش آمده است: «در گروه تمرین پیلاتس+ ویتامین E، مقادیر LDL، HDL و تری گلیسیرید تغییر معناداری نداشتند اما مقادیر کلسترول، گلوکز و نسبت کمر به باسن کاهش معناداری یافت. در گروه تمرین پیلاتس مقادیر LDL، تری گلیسرید، کلسترول، گلوکز و نسبت دور کمر به باسن کاهش معناداری یافت اما مقدار HDL تغییر معناداری نداشت. در گروه کنترل نیز مقادیرLDL ، HDL، تری گلیسیرید، کلسترول و نسبت دور کمر به باسن تغییر معناداری نداشت.» نویسندگان این مقاله در پایان معتقدند: «تمرینات منتخب پیلاتس، منجر به کنترل برخی شاخص‌های سندرم متابولیک از جمله چربی‌های خون و گلوکز در دختران نوجوان دارای اضافه وزن می شود. از سوی دیگر استفاده از ویتامین E به همراه تمرینات منتخب پیلاتس نیز منجر به تاثیرات مشابهی می‌شود و تفاوت معنی‌دار از این نظر وجود ندارد بر همین اساس می‌توان دریافت شرکت در تمرینات منتخب پیلاتس به تنهایی و یا همراه با ویتامین E می‌تواند منجر به بهبود برخی از شاخص‌های سندرم متابولیک شود» این مقاله در سومین شماره بیست و یکمین دوره ی مجله زنان مامایی و نازایی ایران منتشر شده است. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

بازگشایی دانشگاه‌ها زودهنگام نخواهد بود/ تعویق آزمون‌های جامع

معاون آموزشی وزارت بهداشت گفت: از نظر علمی بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها زودهنگام نخواهد بود. به گزارش ایسنا و به نقل از مفدا، دکتر علی‌اکبر حق‌دوست معاون آموزشی وزارت بهداشت ظهر شنبه در پاسخ به سئوالی درباره زمان بازگشایی مدارس و دانشگاه ها گفت: موضوع بازگشایی مدارس و دانشگاه ها دارای دو بعد علمی و اجتماعی است. معاون آموزشی وزارت بهداشت گفت: از نظر علمی زمانی ما می‌توانیم در مورد بازگشایی مدارس صحبت کنیم که دو دوره ۱۰ روزه روند کاهنده ابتلا را شاهد باشیم و ویروس به میزان قابل ملاحظه‌ای کاهش پیدا کرده باشد. وی افزود: طبیعی است که زمان بازگشایی در مناطق مختلف یکسان نیست و به اینکه هر منطقه چه شرایطی داشته باشد بستگی دارد. حق‌دوست اظهار داشت: از سوی دیگر بین مدارس و دانشگاه ها تفاوت است. در مورد دانشگاه‌ها با توجه به اینکه تعداد زیادی از دانشجویان از شهرستان‌های مختلف حضور می‌یابند و بحث خوابگاه‌ها را داریم باید شرایط سخت‌گیرانه‌تری اعمال شود. وی گفت: همچنین بچه‌های دبیرستانی با بچه‌های دبستانی متفاوت هستند و رفتارشان قابل کنترل است. توضیح علمی این است که برای بازگشایی بر اساس شرایط منطقه تصمیم‌گیری شود. ضمن اینکه به شرایط بین‌المللی هم باید توجه کنیم. معاون وزیر بهداشت اضافه کرد: ضمن اینکه جو اجتماعی نیز مهم است و زمانی که والدین دانش آموزان و دانشجویان مضطرب باشند حتی اگر مدارس و دانشگاه‌ها هم باز باشند مشارکت خانواده ها کم است. ضمن اینکه به صورت اقناعی هم باید توضیح دهیم و توصیه‌هایی در زمان بازگشایی داشته باشیم. از نظر علمی بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها زودهنگام نخواهد بود. رئیس کمیته اپیدمیولوژی بیماری کرونا همچنین در پاسخ به سئوالی درباره آزمون‌های کشوری نیز گفت: ما چندین سناریو را برای آزمون‌ها ترسیم کردیم. این سناریوها بر این اساس که بتوانیم با سرعت قابل قبولی در چند هفته آینده شرایط مطلوبی داشته باشیم تا شرایط سخت‌گیرانه متفاوت است. وی افزود: ممکن است که کمی از استانداردهای آموزشی حضوری کمی عدول کنیم و توجه کنیم که کسر کوچکی از آموزش از راه دور و آموزش‌های مجازی که قبلا به آموزش اختصاص داده بودیم امروز رکن اصلی آموزش است و باید به آموزش از راه دور بها دهیم. حق‌دوست افزود: ممکن است امتحانات جامع را به تعویق بیاندازیم. معاون آموزشی وزارت بهداشت گفت: عزم بنده و سایر معاونان آموزشی دانشگاه‌ها این است که با درک شرایط موجود استانداردهای آموزشی را با دقت و وسواس مدنظر داشته باشیم و از افت تحصیلی جلوگیری کنیم. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

مارک زاکربرگ ۲۵ میلیون دلار به بیل گیتس هدیه کرد

مارک زاکربرگ و همسرش مبلغ 25 میلیون دلار به بنیاد خیریه بیل گیتس که در راه تسریع توسعه درمان و واکسن برای کووید-19 تلاش می‌کند، اهدا کردند. به گزارش ایسنا و به نقل از آی‌ای، "مارک زاکربرگ" و همسرش "پریسیلا چان" مبلغ 25 میلیون دلار به برنامه شتاب دهنده درمانی کووید-19 بیل گیتس اهدا کردند تا در تلاش برای جلوگیری از شیوع این بیماری همه‌گیر سهیم باشند. موسسه خیریه مارک زاکربرگ و همسرش موسوم به "CZI" مبلغ 25 میلیون دلار به برنامه "شتاب دهنده درمانی کووید-19" که توسط بنیاد خیریه "بیل گیتس" و همسرش "ملیندا گیتس" راه‌اندازی شده است، اعطا کرده‌اند. طبق اعلام وب سایت "CZI"، 25 میلیون دلار به برنامه "شتاب دهنده درمانی کووید-19" اختصاص داده شده است. این کمک مالی با همکاری "بنیاد بیل و ملیندا گیتس"، "مسترکارت" و "ولکام" انجام شد. این نخستین کمک بزرگ زاکربرگ در رابطه با کووید-19 است که برای کمک به جهانیان برای توسعه یک درمان برای کروناویروس جدید و درنهایت ساخت یک واکسن انجام شده است. بنیاد بیل و ملیندا گیتس تاکنون کمک‌های شایانی به مبارزه با کووید-19 کرده است. از جمله کمک به افراد مبتلا که با یک چت‌ربات، وضعیت خود را ارزیابی کنند، یک نرم افزار پیگیری برای ردیابی موارد جدید ابتلا به کروناویروس و 100 میلیون دلار بودجه بشردوستانه برای تحقیقات در سراسر جهان در مورد این بیماری. در بیانیه رسمی CZI آمده است: ما از همکاری با بنیاد گیتس، ولکام و مسترکارت برای کمک به جامعه تحقیقات زیست پزشکی و تسریع در توسعه درمان کووید-19 هیجان زده‌ایم. این برنامه به محققان این امکان را می‌دهد تا به سرعت تشخیص دهند که آیا داروهای موجود فواید بالقوه‌ای در برابر کووید-19 دارند یا نه. امیدواریم که این تلاش‌های هماهنگ به متوقف کردن شیوع کووید-19 و همچنین ارائه راهکارهای مشترک و قابل استفاده برای واکنش به این بیماری همه گیر در آینده کمک کند. در حال حاضر با در اختیار داشتن این 25 میلیون دلار کمک مالی از "CZI" به نظر می‌رسد کل بودجه در دسترس کارشناسان جهانی از بنیاد بیل و ملیندا گیتس از 125 میلیون دلار به 150 میلیون دلار افزایش می‌یابد. این بودجه اضافی به متخصصان کمک می‌کند تا تحقیقات عمیق‌تری را برای توسعه درمان بالقوه انجام دهند. این کمک از جانب زاکربرگ می‌تواند تنور مسابقه را برای توسعه و توزیع یک درمان جدید توسط شرکت‌های داروسازی گرم کند. این بودجه همچنین ممکن است به محققان کمک کند تا نگاه طولانی‌تری به داروهای موجود داشته باشند تا بتوانند عمیق‌تر بر اثرات بلقوه آنها بر کروناویروس تحقیق کنند. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

افسانه “پارکر” در چه مرحله‌ای است؟

کاوشگر خورشیدی پارکر(Parker) که اولین و بزرگترین پیشرفت بشر برای شناخت یک ستاره از نزدیک است در تاریخ ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ عازم خورشید شد و تاکنون به موفقیت‌های شگرفی دست یافته است که همراه با شکستن رکورد سریع‌ترین ساخته دست بشر و نزدیکی به یک ستاره، شناخت ما از خورشید را به طرز چشمگیری بهبود بخشیده است. به گزارش ایسنا، کاوشگر خورشیدی "پارکر" اولین کاوشگری است که به یک ستاره نزدیک شده است. "آژانس فضایی آمریکا"(NASA) در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۱۸ مطابق با ۲۱ مرداد ۱۳۹۷ نخستین کاوشگر خورشیدی خود را سوار بر موشک "Delta IV" متعلق به اتحادیه پرتاب‌های آمریکا(ULA) روانه مدار خورشید کرد تا بخش‌هایی از رازهای سربه‌مهر این ستاره را افشا کند. سال ۲۰۰۹ خبر طراحی و ساخت این کاوشگر به دست آزمایشگاه فیزیک دانشگاه "جانز هاپکینز"(Johns Hopkins) اعلام شد و اواسط خرداد ماه سال ۹۶ بود که "سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا"(NASA) اعلام کرد نخستین کاوشگر خورشیدی خود را روانه مدار خورشید خواهد کرد تا بخش‌هایی از رازهای سر به‌ مهر این ستاره را کشف کند. در ابتدا قرار بود "پارکر" سال ۲۰۱۵ به فضا پرتاب شود. تاریخ پرتاب سپس تا تابستان ۲۰۱۸ به تعویق افتاد و در نهایت ۱۱ اوت به عنوان تاریخ نهایی پرتاب انتخاب شد که در آخرین لحظات به ۱۲ اوت ۲۰۱۸ موکول شد. در حالیکه این کاوشگر در ابتدا "Solar Probe Plus" نام گرفته بود، در نهایت با نام "کاوشگر خورشیدی پارکر" و به افتخار "یوجین پارکر"(Eugene Parker) دانشمند آمریکایی در رشته فیزیک نجومی یا اخترفیزیک نامگذاری شد. این اولین بار است که یک فضاپیمای ناسا به نام یک شخص زنده نام‌گذاری می‌شود. "یوجین پارکر" دانشمند آمریکایی در رشته فیزیک نجومی است که حدود ۶۰ سال قبل مقاله‌ای منتشر کرد و آنچه که معتقد بود ماده پرسرعت و مغناطیس ساطع‌شده از خورشید است را توصیف کرد. پارکر در مجموع هفت بار با خورشید دیدار خواهد کرد و ۲۴ بار به تاج خورشیدی شیرجه خواهد زد و در هر گردش به دور خورشید کمی عمیق‌تر در جو ستاره قرار می‌گیرد و به خورشید نزدیک می‌شود و به این کاوشگر شانس بیشتری برای کشف اسرار خورشید می‌دهد. این کاوشگر سپس از میان جو خورشید عبور می‌کند و در سال ۲۰۲۵ به فاصله ۶.۲۷ میلیون کیلومتری سطح این ستاره درخشان خواهد رسید. ناسا تا زمانیکه پارکر به اندازه کافی به خورشید نزدیک نشده بود، برای جلوگیری از تداخل رادیویی، با آن تماس برقرار نکرد. این کاوشگر به اندازه یک خودروی کوچک است که هفت بار از کنار سیاره زهره عبور می‌کند و طی یک سفر هفت ساله با استفاده از گرانش این سیاره، خود را به خورشید نزدیک‌ می‌کند. کاوشگر خورشیدی پارکر به منظور مطالعه تاج خورشید و بادهای خورشیدی، به نزدیکترین فاصله تا خورشید، یعنی ۶ میلیون کیلومتری سطح خورشید که تاج خورشیدی یا کرونا قرار دارد، خواهد رفت که تاکنون هیچ کاوشگری موفق به این کار نشده است. همینطور که پارکر در حال گردش در مدار خود است، ابزارهای آن برای حل سه راز علمی اصلی درباره خورشید به کار گرفته می‌شوند؛ ۱-چرا جو خورشید داغ‌تر از سطح خورشید می‌شود؟ ۲-بادهای خورشیدی حاوی ذرات باردار که در فضا منتشر می‌شوند، چگونه متولد می‌شوند؟ ۳-چه چیزی موجب انفجارهای غول‌پیکری می‌شود که دانشمندان آن را "خروج جرم از تاج خورشیدی" می‌نامند؟ شیرجه‌های پارکر به اتمسفر خورشید که "پریهلیون"(perihelion) یا حضیض خورشید نامیده می‌شود، رسیدن کاوشگر به نزدیکترین فاصله ممکن با خورشید است. این شیرجه‌ها برای دانشمندان و مهندسان ناسا اضطراب‌آور است، زیرا کاوشگر از چند روز قبل از شیرجه و چند روز بعد از آن ارتباطی با زمین ندارد. این سکوت رادیویی به این دلیل طراحی شده است تا تمرکز فضاپیما بر روی سالم نگه داشتن ابزارهای خود در پشت سپر حرارتی ضخیم خود باشد تا آنها را از گرمای باور نکردنی جو بیرونی خورشید(تاج خورشیدی) محافظت کند. کاوشگر خورشیدی پارکر مجهز به سپرهای حرارتی فوق العاده مقاوم است که قابلیت مقاومت در دمای ۱۳۷۷ درجه سانتی‌گراد(۲۵۰۰ درجه فارنهایت) را دارد و هنگام نزدیک شدن به خورشید و با وجود گرمای محیط، به گونه‌ای طراحی شده که دمای داخل آن ۳۰ درجه سانتی‌گراد باقی بماند. این امر به لطف یک صفحه کامپوزیت کربنی ۱۱۴ میلی‌متری سپر حرارتی تعبیه شده روی بدنه کاوشگر امکانپذیر شده است. پس از اینکه فضاپیما بعد از شیرجه دوباره از مدار خورشید عقب‌نشینی کرد، داده‌های جمع‌آوری شده در طول مانور به دانشمندانی که مشتاقانه منتظر این اطلاعات هستند مخابره می‌شود. محققان امیدوارند از این داده‌ها برای درک بهتر تاج خورشیدی استفاده کنند، جایی که دما به میلیون‌ها درجه سلسیوس می‌رسد. این مشاهدات می‌تواند به رمزگشایی برخی از اسرار سر به مهر مانده خورشید کمک کند؛ از جمله اینکه چرا اتمسفر بیرونی خورشید یا همان کرونا یا تاج خورشید بسیار گرم‌تر از سطح آن است و این که چگونه ذرات باردار که باد خورشیدی را تشکیل می‌دهند، به بیشینه سرعت باورنکردنی خود می‌رسند. در حالی که این فضاپیما با سرعت ۷۰۰ هزار کیلومتر در ساعت حول خورشید حرکت می‌کند، از محل تولد پرانرژی‌ترین ذرات خورشیدی و همچنین ناحیه‌ای عبور می‌کند که در آن، بادهای خورشیدی از سرعت‌ فروصوت(subsonic) به سرعت فراصوت(supersonic) می‌رسند. سرعت کاوشگر خورشیدی پارکر با استفاده از شبکه فضای عمیق(DSN) ناسا اندازه‌گیری شد که سیگنال‌های رادیویی را به فضاپیما ارسال می‌کند و پس از آن به زمین فرستاده می‌شود. با بررسی عواملی مانند زمان بازگشت و تغییرات داپلر، تیم نظارت پارکر می‌تواند سرعت و موقعیت آن را محاسبه کند. این کاوشگر مجهز به چهار ابزار جهت تصویربرداری از بادهای خورشیدی و همچنین بررسی میدان‌های مغناطیسی، پلاسما و ذرات پرانرژی است. کاوشگر خورشیدی "پارکر" ناسا از هر شی دیگر ساخت انسان، به خورشید نزدیک‌تر شده است. "نیکولا فاکس"(Nicola Fox) دانشمند ناسا می‌گوید: ناسا بیش از ۶۰ سال منتظر بوده که این ماموریت را ممکن سازد و به خورشید دست یابد. این کاوشگر همچنین حامل اسامی بیش از ۱.۱ میلیون نفر از مردم کره زمین از جمله مترجم فارسی این خبر است که در سایت ناسا ثبت نام کردند تا نامشان همراه با پارکر به خورشید سفر کند. ۶ روز پس از پرتاب پارکر، خبر آمد که پارکر در حال آماده شدن برای اولین شیرجه در اتمسفر خورشید است و همه چیز به خوبی پیش می‌رود. به عنوان مثال، این فضاپیما آنتن تقویتی خود را که از آن برای برقراری ارتباط با زمین استفاده می‌شود، یک روز پس از پرتاب(۱۳ اوت) مستقر کرد. همچنین در همان روز، یکی از چهار ابزار خود موسوم به "Fields Experiment" که برای انجام آزمایشات استفاده می‌شود، راه‌اندازی کرد. ناسا گفت، علاوه بر این، فضاپیما از پیشران‌های خود برای کاهش حرکت استفاده کرده است تا پروازش تثبیت شود. پارکر در مسیر خود به سمت تاج خورشیدی، از گرانش سیاره زهره(ونوس) برای شتاب گرفتن و رسیدن به اتمسفر خورشید استفاده می‌کند و این نزدیکی به زهره در تاریخ ۳ اکتبر رخ داد و راه را برای اولین دیدار پارکر با خورشید در ۵ نوامبر هموار کرد. ناسا گفت این مأموریت ۱.۵ میلیارد دلاری طی هفت سال، مجموعا ۲۴ شیرجه به تاج خورشیدی را تجربه خواهد کرد. پارکر طی شیرجه نهایی خورشیدی خود، تنها ۳.۸۳ میلیون مایل(۶.۱۶ میلیون کیلومتر) از سطح خورشید فاصله خواهد داشت. این در حالی است که بشر تاکنون نتوانسته بود به فاصله کمتر از ۲۷ میلیون مایلی(۴۳ میلیون کیلومتری) خورشید برسد که توسط ماموریت آلمانی-آمریکایی "هلیوس ۲"(Helios ۲) در سال ۱۹۷۶ انجام شده است. اولین عکس پارکر پارکر در تاریخ ۳۰ شهریور پس از گذشت بیش از یک ماه از آغاز سفر پرماجرایش برای لمس تاج خورشیدی، برای نخستین بار موفق به ثبت تصاویر منحصر به فردی از کهکشان راه شیری و منظومه شمسی شد. در پشت سپر حرارتی پارکر، یک ابزار تصویربرداری میدان گسترده برای کاوش خورشید(WISPR) نیز تعبیه شده است که نقش مهمی را در موفقیت این ماموریت ایفا می‌کند. این ابزار از جفت تلسکوپ خود برای ثبت تصاویر استفاده خواهد کرد. دانشمندان اعلام کردند که این ابزار موفق به ثبت اولین تصویر در طی ماموریت خود شده است. تصویر سمت چپ توسط پنل تلسکوپ بیرونی این ابزار و با میدان دید ۵۸ درجه‌ای و تصویر سمت راست نیز توسط پنل تلسکوپ داخلی و با میدان دید ۴۰ درجه ثبت شده است. نکته جالب این بود که در مرکز تصویر سمت راست یک جسم درخشان قابل رویت بود و آن سیاره مشتری بود و در تصویر دیگر نیز کهکشان راه شیری در مرکز تصویر می‌درخشید. اولین تصویر پارکر از گازهای خورشید کاوشگر خورشیدی "پارکر" در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۹۷ موفق شد از گازهای پرانرژی خورشید عکس گرفته و به زمین ارسال کند. در این تصویر گازهای پرانرژی خورشیدی دیده می‌شود و به طور کلی این گازها بیشتر در مناطقی هستند که فعالیت‌های خورشیدی بیشتر در آنجا افزایش دارد. در قسمت تقریبا مرکزی تصویر نیز نقطه‌ای روشن به چشم می‌خورد که نشان دهنده سیاره "مشتری" است. شیرجه‌های پارکر به تاج خورشید کاوشگر خورشیدی "پارکر" در ماه اوت ۲۰۱۸ یک مأموریت تاریخی را برای نزدیک شدن به ستاره منظومه شمسی آغاز کرد، جایی که تاکنون هیچ کاوشگری به آن راه نیافته است و اولین چرخش خود به دور خورشید را در ماه نوامبر ۲۰۱۸ به انجام رساند. این پرواز با سرعت ۳۴۰ هزار کیلومتر بر ساعت و در فاصله ۲۴ میلیون کیلومتری از سطح خورشید و درون تاج خورشیدی انجام شد و سپس در آخرین روز ژانویه ۲۰۱۹ دوباره آن را شروع کرد و در تاریخ ۱۲ آوریل دومین شیرجه را در حالی که حدود ۲۴ میلیون کیلومتر بالاتر از سطح خورشید بود، با موفقیت پشت سر گذاشت. این همان فاصله‌ای است که این فضاپیما در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۱۸ در نخستین شیرجه خود به آن رسیده بود. پارکر در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۹ بار دیگر به خورشید شیرجه زد و سپس از جاذبه سیاره زهره برای تنظیم مسیر خود استفاده کرد. دانشمندان برای این سومین شیرجه توانستند ابزارهای کاوشگر را زودتر روشن کنند. این امر به لطف سطح بالا و غیر منتظره از ارسال داده‌ها از فضاپیما صورت گرفت. اپراتورهای مستقر در زمین، داده‌ها را سریع‌تر از آنچه انتظار می‌رفت، دریافت کردند و مشاهدات پارکر را خیلی زود و در حجم بالا جمع‌آوری کردند. ابزار پارکر این بار به مدت ۳۵ روز مستمر کار کردند که سه برابر زمانی بود که در دو شیرجه قبلی برقرار بود. کاوشگر خورشیدی "پارکر" بار دیگر و برای چهارمین بار در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰(۱۱ بهمن ۱۳۹۸) با خورشید دیدار کرد و به تاج خورشیدی شیرجه زد که تاکنون آخرین شیرجه این کاوشگر به تاج خورشیدی بوده است. اولین اطلاعات از ملاقات "پارکر" و خورشید به زمین رسید در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ در حالی که حدود یک سال از پرتاب کاوشگر خورشیدی "پارکر" گذشته بود و دو بار موفق به ملاقات از نزدیک با خورشید شده بود و برای سومین شیرجه آماده می‌شد، داده‌های دو ملاقات قبلی خود را به زمین فرستاد. تیم مأموریت پارکر در آزمایشگاه فیزیک کاربردی "جانز هاپکینز" در مریلند، ۲۲ گیگابایت داده‌های علمی جمع آوری شده طی این دو ملاقات را دریافت کردند. این میزان انتقال اطلاعات، ۵۰ درصد بیشتر از چیزی است که انتظار می‌رفت دریافت شود، اما به لطف اینکه سیستم ارتباط از راه دور این فضاپیما بهتر از حد انتظار ظاهر شد، این مهم میسر شد. پارکر شش روز پس از انتقال اطلاعات گران‌بهای خود به زمین، وارد دومین سال از فعالیت خود شد. نخستین داده‌های کاوشگر "پارکر" در دسترس عموم قرار گرفت ناسا در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۹۸ اعلام کرد داده‌های جمع آوری شده پارکر در دو شیرجه اولیه به صورت آنلاین در دسترس عموم قرار گرفته است و ناسا این امکان را برای کاربران علاقه مند فراهم کرده است تا بتوانند به راحتی داده‌ها را مشاهده و مورد تجزیه وتحلیل قرار دهند. این داده‌ها شامل اندازه‌گیری‌های انجام شده در طول "اوج و حضیض" است، یعنی زمانی که این کاوشگر در مسی..

مشاهده بیشتر »

بازنگری و بروز رسانی نقشه‌های یکصدهزارم در دستور کار سازمان زمین‌شناسی

عکس تزئینی است ستاد پیگیری و پایش برنامه‌های "جهش تولید" سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور در اولین جلسه کاری خود در سال جاری شروع مقدماتی پروژه بازنگری و به روزآوری نقشه‌های یکصدهزارم زمین‌شناسی با هدف تولید نقشه‌های زمین‌شناسی را مصوب کرد. به گزارش ایسنا، پیرو اعلام سال ۱۳۹۹ به عنوان سال "جهش تولید" از سوی مقام معظم رهبری(مدظله العالی)، ستاد پیگیری و پایش برنامه‌های "جهش تولید" سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور در اولین روز کاری سال جدید تشکیل و طی بررسی زمینه‌های عمل به منویات رهبر فرزانه انقلاب اسلامی، مواردس را در اولین هم‌اندیشی میان مدیران و متخصصان خود مصوب کرد. تعریف دو برنامه جدید در حوزه مطالعات زمین‌شناسی شامل پروژه تهیه نقشه‌های زمین‌شناسی کشور در مقیاس یک‌پنجاه‌هزارم با هدف کمک به اکتشاف دخایر نوین معدنی و همچنین شناخت منشا مخاطرات طبیعی در کشور و دیگری شروع مقدماتی پروژه بازنگری و به روزآوری نقشه‌های یکصدهزارم زمین‌شناسی با هدف تولید نقشه‌های زمین‌شناسی نسل دوم از جمله مصوبات این ستاد به شمار می‌رود. در این جلسه همچنین مقرر شد که اقداماتی در زمینه افزایش بازدهی در فرآیند اکتشاف ذخایر معدنی با هدف تعیین تکلیف سریع پهنه‌ها و محدوده‌های اکتشافی موجود در چارچوب پیمایش‌های صحرایی سریع، علمی، به موقع و هدفمند اجرایی شود. همچنین باتوجه به وجود ظرفیت ارتقاء بازدهی در بخش معدن کشور از طریق معرفی و کشف ذخایر جدید معدنی و همچنین تسهیل ورود بخش خصوصی توانمند به فعالیت‌های زمین‌شناسی و اکتشافی، ارائه اطلاعات مناسب تخصصی در بستر دولت الکترونیک و از طریق پایگاه داده‌های علوم زمین کشور در نیمه اول سال جاری اجرایی خواهد شد. سرعت‌بخشی به روند آزادسازی و واگذاری محدوده‌های در اختیار این سازمان با هدف ایجاد تحرک در بخش خصوصی توانمند برای انجام فعالیت‌های معدنی در سطح کشور و تهیه و تدوین گزارش‌ها و اطلاعات تحلیلی پهنه‌ها و محدوده‌های اکتشافی با استفاده از به کارگیری لایه‌های مختلف برداشت شده در قالب بسته‌های اطلاعاتی اکتشافی و با هدف سرمایه‌گذاری بهینه در بخش معدن در نیمه نخست سال جاری از دیگر مصوبات این جلسه است. همچنین باتوجه به لزوم اصلاح ساختاری سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور و چابک‌سازی بسترهای انجام خدمات تخصصی زمین‌شناسی و اکتشاف مواد معدنی و همچنین آماده‌سازی نیروهای متخصص این مجموعه برای اجرای برنامه‌های نظارت بر فعالیت‌های این حوزه در کشور، اجرای این برنامه اصلاحی در سال جاری مصوب شد. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »

معضلی نگران‌کننده‌تر از کروناویروس

حجم چشمگیر زباله‌های غیر قابل بازیافتی که در اثر شیوع کروناویروس به جا می‌مانند، مشکلی است که در حال حاضر حتی از کروناویروس نیز نگرانی بیشتری به همراه دارد. به گزارش ایسنا و به نقل از ورج، زباله‌هایی که عفونت بدن بیماران مبتلا به کروناویروس را به همراه دارند، در حال حاضر نگرانی بزرگتری نسبت به کروناویروس به شمار می‌روند. بیماران و کسانی که در مراکز درمانی فعالیت دارند، تجهیزات غیرقابل بازیافت پزشکی از جمله ماسک را به سرعت استفاده می‌کنند و حجم قابل توجهی،از زباله‌های خطرناک را به جا می‌گذارند. میزان زباله‌های ناشی از کروناویروس به حدی زیاد است که مقامات ووهان علاوه بر ساخت بیمارستان، ناچار شدند تاسیساتی نیز برای بازیافت زباله‌های پزشکی بسازند. افزایش زباله‌های پزشکی، در حال تغییر دادن محیط زیست است و چالش‌های بزرگی را به همراه دارد. در هر حال پژوهشگران سعی دارند که این شرایط را مدیریت کنند. آنها باور دارند که می‌توان در مورد زباله‌های پزشکی ناشی از کروناویروس، مانند همه زباله‌های پزشکی معمولی تصمیم گرفت. این زباله‌ها را می‌توان توسط بخش‌های سلامت و محیط زیست مدیریت کرد تا به کارخانه‌های مربوطه منتقل شوند و به محیط زیست صدمه‌ای نزنند. نکته نگران‌کننده دیگری که در مورد زباله‌های پزشکی ناشی از کروناویروس وجود دارد، این است که زباله‌ها می‌توانند عاملی برای انتقال بیماری باشند؛ بدین ترتیب کسانی که مسئول جمع‌آوری این زباله‌ها هستند، همواره در خطر ابتلا به بیماری قرار دارند. پژوهشگران باور دارند که جمع‌آوری و بسته‌بندی درست این زباله‌ها می‌تواند میزان چنین خطراتی را کاهش دهد. تجهیز این افراد به ماسک، دستکش و لباس‌های مخصوص می‌تواند آنها را از خطر ابتلا به بیماری حفظ کند. با این همه باید توجه داشت که چنین بحران‌هایی در این شرایط رو به افزایش است و همه جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. انتهای پیام

مشاهده بیشتر »