صفحه اصلی / بیشتر بدانیم... / ورزش همگانی چه تأثیری در رفتار مردم دارد؟
ورزش همگانی و تأثیر آن در رفتار های مردم- پایگاه اینترنتی دانستنی ایران

ورزش همگانی چه تأثیری در رفتار مردم دارد؟

#ورزش_همگانی #دانستنی #بیشتر_بدانیم

ورزش همگانی چه تأثیری در رفتار مردم دارد؟ این سؤالی است که در ابتدای گفت و گو در باره اهمیت ورزش همگانی به ذهن می رسد. وضعیت موجود در جوامع انسانی و پیش آمد های اقتصادی و فرهنگی در جامعه و پایین آمدن تعاملات انسانی و با در نظر گرفتن پیشرفت تکنولوژی (تماس و تعامل مجازی) و تمرکز خاص بر درآمد هر چه بیشتر بین مردم و کم تحرکی یا نداشتن تحرک مناسب ، ورزش همگانی را یک امر بدیهی و لازم الاجراء ترسیم کرده است.

ورزش همگانی یا ورزش قهرمانی

در جامعه ما فضای حاکم بر ورزش به گونه ای است که آنچه بیشتر در ذهن نقش می بندد بعد قهرمانی آن است. توجه بیش از اندازه به کسب مدال و مقام و از طریق آن دستیابی به ثروت، شهرت و اعتبار اجتماعی منجر به کم رنگ شدن ورزش عمومی در جامعه شده است.

تجربه نشان داده است وقت کم و هزینه بالای در ورزش حرفه ای و نیمه حرفه ای برای آحاد جامعه ، فرصت استفاده را از بعضی اقشار گرفته که در اینجا نقش همگانی  ورزش روشن و مبین می شود.

با توجه به تأییدات و تأکیدات مقام معظم رهبری(مد ظله العالی) که در ابتدای سال ۱۳۸۹ بر همگانی کردن ورزش با توجه به حذف شدن معاونت همگانی از ساختار سازمان تربیت و بدنی به منظور توجه بیش از پیش به امر ورزش در ساختار وزارتی جدید و انجام پژوهشی جامع نگر را لازم می کند.

در سال های اولیه پس از انقلاب به جنبه همگانی ورزش توجه زیادتری می شد و ورزش قهرمانی تقریباً ازدستور کار خارج شده و قهرمان پروری محکوم گردید. رویکرد ورزش همگانی مقامات ورزش کشور را بر آن داشت تا اعلام کنند: «ورزش باید در جهتی سوق داده شود که ورزش قهرمانی نتیجه و ثمره ورزش همگانی باشد» . اما در سال های اخیر توجه به ورزش قهرمانی بیش از هر چیز، نشان دهنده افراط و تفریطی است که در عرصه ورزش دچار آن شده ایم و هنوز هم بیشترین تبلیغات در جهت ورزش قهرمانی به کار می رود و برنامه مشخصی برای عمومی کردن ورزش اجرا نشده است.

نقش مبرم ورزش همگانی در فضای اجتماعی جامعه بدین گونه است که کمک شایانی در آرامش اجتماعی و همرنگی و یکپارچگی مردم برای زندگی بهتر در جامعه را  ایفا می کند.

چکیده:

نقش پررنگ ورزش همگانی در جامعه مشهود و مشخص است و با ید این باور را داشت که باید ورزش حرفه ای و قهرمانی از درون ورزش عمومی (همگانی)بیرون بیاید و باید این مطلب را بدانیم که استعداد برتر در ورزش را زمانی می توان کشف کرد که گستره ورزش را در بین جامعه پهن کرد و می توان به آرمان و هدف های تعالی دست یافت.

منبع: هیأت ورزش های همگانی استان تهران

این مطالب را نیز ببینید!

مهمترین موانع پیشبرد دیپلماسی علمی میان ایران و جهان عرب

ایسنا/خراسان رضوی دستیار ارشد رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی گفت: امروزه عدم درک درست از نقش و جایگاه دانشگاه‌ها در روابط خارجی در کشورهای اسلامی، ضعف در سیاست‌گذاری داخلی کشورها برای ترسیم نقشه راه ارتباطات بین‌المللی نهادهای علمی و عدم وجود شبکه ارتباطی مستمر میان نخبگان علمی این کشورها به عنوان مهمترین موانع پیشبرد دیپلماسی علمی میان ایران و جهان عرب است. محمدمهدی ایمانی پور، امروز سوم دی ماه در چهارمین مجمع دانشگاه‌های ایران و جهان عرب با موضوع «آینده پژوهی جایگاه دانشگاه‌های ایران و جهان عرب در توسعه جهان اسلام» که در دانشکده ادبیات دانشگاه فردوسی مشهد در حال برگزاری است، اظهار کرد: مقاصد سیاسی، امنیتی و اقتصادی همواره از مهمترین اهداف کشورها در تدوین سیاست‌های خارجی است و برای تحصیل این مقاصد، کشورها به صورت سنتی نوعی دیپلماسی مبتنی بر ابزارهای سیاسی، اقتصادی و امنیتی را در پیش می‌گیرند. وی افزود: در دهه‌های اخیر رویکردهای جدیدی در دیپلماسی مطرح شد که تاکید بیشتر آن بر ابزارهای علمی و فرهنگی است. امروزه با انواع مختلف دیپلماسی مواجه هستیم که یکی از انواع آن دیپلماسی علمی است و ماحصل آن این است که جوامع علمی به عنوان کنشگران اصلی روابط خارجی می‌توانند در تغییرات شناخت فرهنگی، سیاسی و اجتماعی مؤثر واقع شوند. دستیار ارشد رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، بیان کرد: امروزه نمی‌توان از نقش دیپلماسی علمی در افزایش قدرت کشورها در عرصه بین‌الملل غافل بود. دیپلماسی علمی دارای سه رویکرد است؛ اول اینکه علم در خدمت دیپلماسی است، دوم اینکه دیپلماسی برای علم به کار گرفته می‌شود و در پایان علم منبع قدرت نرم یک کشور در نظر گرفته می‌شود. ایمانی‌پور خاطرنشان کرد: در رویکرد اول علم به خدمت سیاست خارجی درآمده و زمینه گفت‌وگوی سیاسی را فراهم می‌کند، در رویکرد دوم سیاست به خدمت علم آمده و زمینه گسترش گفت‌وگوی علمی را فراهم می‌کند و در نهایت در رویکرد سوم ظرفیت علم و فناوری در یک کشور سبب افزایش نقش‌آفرینی و حل و فصل مسائل داخلی، بین‌المللی و منطقه‌ای می‌شود. وی اضافه کرد: با این رویکرد، دیپلماسی علمی گامی در جهت بهبود و توسعه کشورها در عرصه بین‌الملل است. در میان ابعاد دیپلماسی علمی، بعد استفاده از دیپلماسی علم در شناخت، تقارب و فهم ارزش‌های فرهنگی مشترک است که سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در چارچوب ماموریت‌های خود آن را پیگیری می‌کند و از هر رویدادی در این مسیر حمایت می‌کند. دستیار ارشد ریاست سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، تصریح کرد: تاریخ علمی مشترک یکی از ظرفیت‌های استفاده از دیپلماسی علمی میان کشورهای ایران و عراق است. امروزه عدم درک درست از نقش و جایگاه دانشگاه‌ها در روابط خارجی در کشورهای اسلامی، ضعف در سیاست‌گذاری داخلی کشورها برای ترسیم نقشه راه ارتباطات بین‌المللی نهادهای علمی و عدم وجود شبکه ارتباطی مستمر میان نخبگان علمی این کشورها به عنوان مهمترین موانع پیشبرد دیپلماسی علمی میان ایران و جهان عرب است. ایمانی‌پور گفت: هنگامه‌ای که جهان اسلام در آن به سر می‌برد بسیار خطرناک است و دشمنان برآنند تا با ایجاد بدبینی، نفرت‌پراکنی و تفرقه، وحدت ایمانی ما را دچار اختلاف کنند و آنچه در منطقه در حال رخ دادن است، تلاش برای تجزیه کشورهای بزرگ اسلامی است. در این مرحله شناخت و تقویت ریشه‌های وحدت بخش جهان اسلام با استفاده از الگوی گفت‌وگو از طریق علم و دانایی با تکیه بر اندیشه و عقلانیت نخبگان دانشگاهی می‌تواند مؤثر و راهگشای این فضای غبارآلود باشد. انتهای پیام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *